Fietsnieuws

Fietske

Gepubliceerd door Jan Verheijen
Op maandag, 05 januari 2015

Fietske

Ruim twee weken kennen we elkaar nu en inmiddels zijn we dikke maatjes. Ik weliswaar wat dikker, maar dat hoop ik nu de feestdagen voorbij zijn er snel weer af te fietsen. Ondanks de regen, een klein toefje sneeuw en de af en toe ook barre kou heb ik als uitgesproken mooi-weer-fietser inmiddels behoorlijk wat kilometers met mijn nieuwe gabber afgelegd. Veel bewonderende blikken gekregen ook en meerdere fans gesproken die natuurlijk allemaal een proefritje wilden maken. Mijn tweewielige handlanger liet het zich allemaal zonder morren welgevallen. De vriendschap is nog pril, wel mocht ik al je en jij zeggen. Over en weer hadden we dolle fietspret. Let op mijn woorden: dit wordt kameraadschap 'for ever'.  

Een enkel ogenblik leek het mis te gaan. Heel even, vanwege een in mijn ogen heel klein kleinigheidje. Het was iets tussen ons tweeën en ik beloofde het er hier niet over te zullen hebben. Bloglezers met vraagtekens opzadelen is echter niet mijn stijl. Dus effe als fietsliefhebbers onder elkaar, maar praat er verder niet over: 'Schoon fietske, pa' zei mijn oudste zoon toen hij de nieuwe gezinsuitbreiding onder ogen kreeg. Hij woont al meer dan tien jaar in het Brabantse, maar was met de feestdagen even over. 'Schoon fietske' beaamde ik en dat had ik beter niet kunnen doen. Het was zo maar een spontaan antwoord zonder verder bij na te denken of iets vervelends mee te bedoelen. Niks bijzonders toch? Mijn Expressive SE Premium voelde zich echter op z’n bandjes getrapt. Schone fiets of Mooie MC dat kon nog, maar het verkleinwoord Fietske viel hem zwaar op de kettingkast. Die heeft-ie trouwens helemaal niet, maar bij wijze van spreken dan.

Mijn fietske -ik zeg het gewoon weer- begon sterallures te krijgen. 'Weet je wel dat mijn broer, de Legend-E uitgekozen is tot winnaar Elektrische Fietstest 2014?', meende ik het verder vrijwel geruisloze motortje te horen pruttelen. Fietske vond-ie kleinerend, terwijl het werkelijk zo niet bedoeld was. Gewoon een koosnaampje. Het konijn van Youp heette toch ook niet Flap maar Flappie, om even een actueel kerstslachtoffer te noemen. En wat te denken van Suske en Wiske, Jerommeke, Schanulleke of het weerbericht met Peter Kuipers Munneke? Mijn fietske dus. Mijnheer vond fietske echter niet kunnen. Ik zeg mijnheer, want tegen iets met zelfs meer dan een ventiel kun je moeilijk mevrouw zeggen. ‘Kapsoneslijer!’ wist ik met moeite te onderdrukken.

Inmiddels is het 2015. Wie weet komt hijzelf of een van z’n andere familieleden nu als fiets van het jaar uit de bus. Ik gok op een Extreme met elektrische ondersteuning, maar die bestaat volgens mij nog helemaal niet. Zie het als mijn taak om Fietske daarop voor te bereiden, geen scheve gezichten binnen de familie. Mijnheertje heeft zich verder uitstekend gedragen, maar geen woord meer gezegd. Is maar beter ook. Wie gelooft nou dat een fiets, ook al is het een MC, kan praten. Klinkt als een sprookje, net als het kerstmanneke.

Over de auteur
Jan Verheijen uit Gaanderen, gepensioneerd kunstdocent en Rome-fietser.

Mijn liefde voor het fietsen is een laatbloeier. In 1998 maakte ik mijn eerste fietstocht naar Rome. Deze onderneming was ingegeven door het verlangen om de trip die mijn vader in 1928 maakte, na te fietsen. Zijn destijds geschreven reisverslag was een belangrijke leidraad bij mijn eerste grote tocht. Tegenwoordig maken mijn vrouw en ik regelmatig tevoren uitgestippelde dagtochtjes van rond 50 kilometer met een GPS-je op het stuur. Op de Expressive SE-premium hoop ik een fors aantal kilometers af te leggen.

Impressie

Mijn fietske -ik zeg het gewoon weer

 

MULTICYCLE

Bekijk onze nieuwe
collectie fietsen op de website

Social media

U kunt dit artikel eenvoudig delen via social media.