Fietsnieuws

Schandalig schitterend!

Gepubliceerd door Jan Verheijen
Op vrijdag, 05 december 2014

Schandalig schitterend!

Het maken van elektrisch ondersteunde dagtochtjes van zo'n vijftig-zestig kilometer is vooral bij mooi lenteweer een sympathieke vrijetijdsbesteding. Af en toe begint het bij mij echter te kriebelen en heb ik zin in een wat zwaardere kluif. Daarom was er een rit naar het zestig kilometer verderop gelegen Hernen. Én terug!

Bij uitgekiend energiegebruik -ondersteuning standje zes of zeven- kan de accu die afstand ook goed aan. Je moet echter niet teveel tegenwind hebben, geen zwaar bepakte fiets en wanneer je zelf zo rond de vijfenzeventig kilo weegt, zal dat allemaal beslist wel lukken. Op de door mij gekozen fietsfeestdag werd helaas niet aan alle zojuist genoemde voorwaarden voldaan. Eerlijk gezegd, aan geen enkele ervan.

Een windkrachtmeter is een van de weinige uitbreidingen die ik niet op mijn MC heb zitten. Bestaan die dingen trouwens, er is nog plek naast de GPS. Anders had ik wat uitgebreider op de onderweg ervaren natuurkrachten kunnen ingaan. En dan mijn bepakking: door ondervinding wijs geworden, heb ik altijd een reserve-binnenband en veel bijbehorende gereedschappen onder handbereik. Zelfs werktuigen waar je niet zo gauw aan zult denken, behoren tot mijn standaarduitrusting: ooit heb ik onderweg een gestrande wielrenner geholpen door zijn gebroken ketting te repareren.

Verder: EHBO-spulletjes, een koeltas met drie liter koud water plus koelelement, regenbroek, regencape en een handdoek voor het geval dat. Camera en iPad onder handbereik. Kortom: mijn 'Fietske' is naast nimmer weigerend maatje ook een dankbare pakezel die me zonder morren brengt waarheen ik maar wil. O ja, ik heb ook altijd een setje voor- en achterlichtjes bij me waarmee ik zo af en toe een 'zwart'rijder overhaal zich in de nachtelijke duisternis zichtbaar te maken. Resteert nog dat ideale gewicht van rond de vijfenzeventig kilo. Laat ik daar maar niet teveel woorden aan wijden. Het 'jonge god'-lijf heb ik al vijfendertig jaar en evenveel kilo's achter me liggen. Al deze factoren brachten me ertoe om voor het eerst de accu-oplader aan mijn toch al overdadige bepakking toe te voegen.

En nu de aardige berichten. De fietstocht was schandalig schitterend! Door het mooie Achterhoekse coulissen-landschap, vervolgens over de Pannerdensedijk, de Rijndijk, de Kommerdijk en de Waaldijk. Volop genietend van landelijke, benedendijkse taferelen en van al het moois dat ze ten noorden van Nijmegen bij de Waal hebben neergelegd, beleefde ik een stralende lente-dinsdag.

Ik ging op bezoek bij een voormalig streekgenoot en omdat mijn accu bij aankomst nog slechts dertig procent aangaf, was de eerste actie in Hernen het aansluiten van mijn energiebron op het elektrisch landelijk infuus. Mijn gastheer heeft een verzameling schilderijen van de hand van mijn vader en het doel van deze barre tocht was het fotograferen van de collectie. Bij elk doek wist de verzamelaar een uitgebreide anekdote te vertellen en voor ik het wist, waren we ruim twee uur uur verder. Aangezien het display toen weer zeventig procent in de plus stond, durfde ik de terugweg -nu af en toe met wind in de rug- vol vertrouwen aan.

Tijdens de oversteek boven de Waal -zoiets overkomt mij nou weer- was er een alleraardigste ontmoeting met twee blije MC-rijders die bovendien beschikten over dezelfde chocoladebruine Expressive-SE als ik. Het echtpaar verfraait de foto van de drie lichtgewicht paradepaardjes uit de MC-stal. Een geheel ander paard kwam ik tegen in de buurt van Pannerden, vlak na de oversteek met het pontje. Barbie zou er ongetwijfeld blij mee zijn. Niet dat ik er iets op tegen heb, maar een roze paard zit niet in mijn systeem. De lelijkheid ervan fascineerde me echter krachtig.

Deskundigen zeggen: 'je moet wijs met de ondersteuning omgaan.' Je hoeft natuurlijk geen specialist te zijn om dat te vast te stellen, want ondertussen heb ik vandaag wel mooi in totaal honderdvierentwintig kilometers genotterend gefietst, of fietsend genoten.

Op veler verzoek hierbij een link naar de routebeschrijving.

Over de auteur
Jan Verheijen uit Gaanderen, gepensioneerd kunstdocent en Rome-fietser.

Mijn liefde voor het fietsen is een laatbloeier. In 1998 maakte ik mijn eerste fietstocht naar Rome. Deze onderneming was ingegeven door het verlangen om de trip die mijn vader in 1928 maakte, na te fietsen. Zijn destijds geschreven reisverslag was een belangrijke leidraad bij mijn eerste grote tocht. Tegenwoordig maken mijn vrouw en ik regelmatig tevoren uitgestippelde dagtochtjes van rond 50 kilometer met een GPS-je op het stuur. Op de Expressive SE-premium hoop ik een fors aantal kilometers af te leggen.

Impressie

niet meer te vergelijken is met het MC-paradepaardje

MULTICYCLE

Bekijk onze nieuwe
collectie fietsen op de website

Social media

U kunt dit artikel eenvoudig delen via social media.