Fietsnieuws

Om

Gepubliceerd door Jan Verheijen
Op vrijdag, 05 december 2014

Om

Nu de ronde van Frankrijk alweer een tijd geleden ‘geleden' is en ook in Boxmeer de geldrijders hun kunstje al lang weer hebben geflikt, zijn wij weer overgegaan tot het fietsen van alledag. Nog nooit heb ik een ‘Tour’-etappe op tv helemaal uitgekeken omdat snelfietserij geen grote rol in mijn leven speelt. Eerlijk gezegd, maken alleen de luchtopnamen van het jaarlijks terugkerende rijwielevenement enige indruk op me, want hardrijden voor de boterham spreekt me bepaald niet aan. Wat hebben die snelle jongens nou helemaal van de omgeving gezien? Wij thuisblijvers zagen schitterende beelden van kasteelruïnes en machtige landschappen waar je je vingers bij zou aflikken. Dat laatste kon ook zonder enig risico, want we hoefden geen stuur vast te houden. Arme broodfietsers, want er kan er ook maar steeds een tot winnaar worden uitgeroepen. Ondanks mijn geringe belangstelling voor dit wielerfeestje heb ik meegekregen dat het dit jaar een Italiaan was die won en dat deed me deugd. Laat het nou toevallig ook de winnaar van Boxmeer 2013 zijn geweest. Deze wijsheid heb ik van Wikipedia. Ik vertel dat laatste er maar even bij om te voorkomen dat ik toch nog voor wielren-fanaat wordt uitgemaakt.

Vier jaar geleden heb ik me in Villalvernia -dichtbij Tortona- laten fotograferen bij een levensgrote hommage aan Fausto Coppi. Deze Campionissimo maakte zich destijds als wielrenner onsterfelijk door tweemaal de Tour en vijfmaal de Giro te winnen in een periode waarin het bij deze sport nog alleen om het fietsen ging. http://nl.wikipedia.org/wiki/Fausto_Coppi

Als kind riepen we tijdens het hardfietsen altijd ‘Coppi door de bocht’ en toen ik het bord tegenkwam, realiseerde ik me dat deze Italiaan zo ongeveer de enige was die ik naast Anke uit Tiel vanwege dit bizarre tijdverdrijf bij naam kende. Misschien wordt er ter ere van Vincenzo Nibali (die van de Tour de France 2014 dus. Ik zet het er maar weer even bij, want er zijn er meer die niks moeten hebben van snelfietsen) ook ooit een op trespa gedrukt eerbetoon in zijn geboortestreek neergezet. De kans dat ik daar een keertje aan voorbijfiets, is klein. De man komt namelijk uit Messina op Sicilië. 

Inmiddels ben ik om... Nu teken ik daar meteen bij aan dat ik geen innige band heb met het Openbaar Ministerie en nog minder met Operatie Mobilisatie, een interkerkelijke zendingsorganisatie. Mijn ‘om’-zijn heeft betrekking op het fietsen met elektrische ondersteuning. Vanmiddag mocht ik gebruik maken van de one and only ‘MC Legend-E’. Nou is dat ook niet zomaar een elektrische fiets! Een testpanel riep de Legend-E onlangs uit tot winnaar van de elektrischefietsen.com test 2014 en dat heb ik geweten! Vanmiddag reed ik apetrots mijn privé-Tour de Achterhoek of beter gezegd eine Privat-Achterhook-runde op dit wonder van technisch vernuft dat nota bene in mijn eigen streek wordt gemaakt. Ik ervoer aan den lijve dat het nu een stuk gemakkelijker is om mijn reeds jaren geëlektrocuteerde, sorry geëlektrificeerde echtgenote bij te houden. Eerder schreef ik al dat mijn kracht tijdens onze dagetappes vooral ligt in de afdalingen want daarin durf ik altijd wat harder. Tijdens de testrit op het hedendaagse rijwielwonder uit Ulft ervoer ik dat ‘bultje-op’ ook een heeeel stuk eenvoudiger was geworden. 

Analoog aan de uitspraken van Obelix die steeds meent te moeten opmerken dat die Romeinen ‘rare jongens' zijn, kan ik niet nalaten te zeggen 'slimme jongens die Ulftenaren’. Als oud-Silvoldenaar is het uiterst lastig om dit uit mijn mond te krijgen. Maar wacht… kwam de oprichter van Multicycle nou net toevallig niet ook uit mijn geboortedorp?

Hoe dan ook, ik heb ervaren dat mijn eigen trekkingfiets uit 1998, toen een topmodel, niet meer te vergelijken is met het MC-paradepaardje waar ik even op mocht pedaleren. ‘Strampeln’ was er niet meer bij, ergens wel jammer want ik vond dat zo’n leuk woord. Het alternatief van MC voor mijn trekkingfiets uit 1998 is de ‘Summit’ een tourmodel waarvan gezegd wordt dat-ie zo licht rijdt alsof er een motor in zit. Maar mocht er ooit echt een motor in komen, dan wil ik best de eerste zijn om hem uit te proberen, want zoals gezegd ben ik om voor elektrische fietsen. De naam van het model waarop ik vanmiddag mocht toeren, is overigens uitstekend gekozen. Net als Fausto Coppi die ooit een legende was als fietser is de MC Legend-SE dat als fiets. Wanneer ik weer een keertje mag, zal ik dat hier beslist laten weten.

Over de auteur
Jan Verheijen uit Gaanderen, gepensioneerd kunstdocent en Rome-fietser.

Mijn liefde voor het fietsen is een laatbloeier. In 1998 maakte ik mijn eerste fietstocht naar Rome. Deze onderneming was ingegeven door het verlangen om de trip die mijn vader in 1928 maakte, na te fietsen. Zijn destijds geschreven reisverslag was een belangrijke leidraad bij mijn eerste grote tocht. Tegenwoordig maken mijn vrouw en ik regelmatig tevoren uitgestippelde dagtochtjes van rond 50 kilometer met een GPS-je op het stuur. Op de Expressive SE-premium hoop ik een fors aantal kilometers af te leggen.

Impressie

niet meer te vergelijken is met het MC-paradepaardje

MULTICYCLE

Bekijk onze nieuwe
collectie fietsen op de website

Social media

U kunt dit artikel eenvoudig delen via social media.